Tijger van Ooty

Ik lig op het dakterras van de YMCA, het hostel waar we verblijven, en denk terug aan wat ik deze reis al heb meegemaakt. Het is nu reeds mijn laatste week hier in Madurai, India. De dag dat we hier toekwamen lijkt wel gisteren. Wat gaat de tijd toch weer eens veel te snel.

De eerste keer op de baan in India, van de vlieghaven naar Chennai trainstation, heb ik mijn hart mogen vasthouden. Auto’s die van alle kanten voorbijstaken, getoeter overal rondom en in Madurai kwamen er zelfs nog koeien en honden bij die langs en zelfs op de weg liepen. De straat oversteken blijft toch elke keer weer een spannende actie.

De eerste nacht in het hostel heb ik slecht geslapen, wat wel te verwachten was aangezien ik de warmte niet gewoon was en nog moest wennen aan de omgeving. Gelukkig ben ik er snel aan gewend geraakt. Na deze eerste nacht gingen we voor de eerste keer naar de Peniel school. Ik keek er zo naar uit om de school te zien. Mijn werkplaats voor de komende 6 weken.

Om mee te werken aan dit schooltje en het dan zo te zien vooruitgaan is voor mij een top gevoel. Ik heb er enorm veel deugd aan gehad van eens veel fysiek werk te doen en mijn grenzen te kunnen aftasten. Het geeft mij een welzekere voldoening, dat zowel mijn zware, als minder zware 😉, werk een bijdrage kan leveren.

Ook het leren kennen van de kinderen was een prachtige ervaring. Zowel met de jongere kinderen als met de oudere. Met de jongere kinderen kwamen we 2 keer per week samen, dan leerde wij hen liedjes en bijpassende dansjes, maar ook zij leerden ons nieuwe liedjes, dansjes en spelletjes. Het was geweldig om van elkaar dingen te kunnen leren. Ik zal ze missen!

In de weekends zochten we rust en gingen op ontdekking in India. Dit voorbije weekend zijn we naar Mudumalai Tiger Reserve geweest. Vrijdag avond werden we na onze werkdag aan YMCA opgehaald om naar Dindigul te gaan. Daar namen we rond middernacht de nachtbus naar Coimbatore waar we overstapten op een tweede bus naar Ooty, waar we gingen verblijven. Het nemen van de nachtbus was zeker een speciale ervaring. De weg is tamelijk hobbelig en zo vlogen we dus van tijd tot tijd eens in de lucht, echt veel slapen kwam er bij mij niet van pas. Het laatste deel van de rit was de beklimming van de berg, Ooty ligt namelijk helemaal aan de top. De route naar boven vond ik prachtig, de bergen, de natuur, de frisse lucht. Maar soms toch ook best spannend met al die haarspeldbochten.

Eindelijk aangekomen in Ooty namen we een tuk tuk naar onze verblijfplaats. Rond 10u40 waren we dan eindelijke op onze bestemming. We waren reeds gewaarschuwd dat het hier een pak frisser zou zijn, en dat was zeker niet overdreven. Ik heb mijn dikke trui en ook mijn regenjas eens kunnen gebruiken, die heb ik dan toch niet voor niets meegenomen.

Zaterdag verkende we vooral het dorpje, bezochten winkeltjes en zijn een theetje gaan drinken in een cafeetje. s ’Avonds zijn we gezellig samen gaan eten. Aangezien we de volgende dag vroeg moesten opstaan zijn we vroeg in ons bedje gekropen. Daarbij waren we allen moe van de lange reis naar Ooty. Die nacht heb ik zalig geslapen, nog eens in de friste slapen kan deugd doen.

5u30, mijn wekker gaat af. Om 6u zitten we in onze taxi op weg naar het reservaat dat beneden aan de andere kant van de berg ligt. We beslissen om een gypsy safari te doen. Tegen 8u stappen we in de jeep en met mijn ogen wijd open en mijn zintuigen op alert beginnen we aan de tour. We zagen vooral heel mooie natuur, waaronder een prachtige waterval, en zeer veel herten. Op een bepaald moment zien we aan onze rechterkant een tijger. In de verte tussen de struiken en bomen, onze gids rijdt terug achteruit om de tijger te volgen. Even verdwijnt hij tussen de natuur maar op een bepaald moment komt hij uit de bossen vandaan en loopt achter ons het pad op om op zijn dooie gemakje de andere richting uit te wandelen. Het was reeds een paar dagen geleden dat er een tijger gespot was, ik ben ongelofelijk blij dat wij het geluk hebben gehad om er een te zien.

Na onze safari tour wouden we graag nog het olifantenkamp bezoeken, maar daarvoor waren we net te laat terug. We hadden al een prachtige tour gedaan en de olifanten konden we ook van op afstand zien, dus zo heel erg vond ik het niet. In de plaats zijn we wat gaan rondlopen in de buurt, daar zagen we nog heel veel aapjes. Ze zagen er zo schattig uit.

Daarna was het tijd om terug te keren naar Ooty. Onderweg stopten we even om te genieten van een mooi uitzicht. Ik stapte uit en was omringt door kleine aapjes, even draaide ik me om en toen ik terugdraaide stond er een aapje vlak naast mijn voeten. Even verschieten wel, maar zalig om eens een van zo dichtbij te zien.

Ik zit hier nu reeds in mijn laatste week,
Van dit prachtige avontuur waar ik zo naar uitkeek.
Wat ik in België zeker niet zal vergeten
Is de smaak van al dat heerlijke eten
Lekkere bananen, mango’s en kokosnoot
Iets waar ik zo ontzettend van genoot
Deze reis zal in mijn hart een speciaal plekje krijgen.
Zou ik niet gewoon nog wat langer mogen blijven?

~ Zarah

123456


Een reactie op “Tijger van Ooty

  1. Zarah, ik ben zo trots op je. En dat geldt even zeer voor de andere studenten! Morgen zie ik je terug xxx ik kan haast niet wachten…Mijn moederhart heeft deze voorbije weken toch ook een slagje overgeslagen!! En ik denk dat ook dat voor de andere ouders kan gelden. 😊 Maar morgen is het een grote dag! Eindelijk: WELKOM THUIS!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s